Czym jest produkt tradycyjny i regionalny

PRODUKT TRADYCYJNY 

Produktem tradycyjnym jest produkt, którego jakość lub wyjątkowe cechy i właściwości wynikają ze stosowania tradycyjnych metod produkcji, za które uważa się wykorzystywane, od co najmniej 25 lat. Jest to produkt wyprodukowany z użyciem tradycyjnych surowców lub charakteryzujący się tradycyjnym składem czy sposobem produkcji lub przetwórstwa, zgodnym z metodą tradycyjną.

Zadaniem Listy Produktów Tradycyjnych jest zachowanie od zapomnienia produktów i przepisów naszej regionalnej kuchni. Lista ma na celu zwiększenie zainteresowania konsumenta tymi produktami, co z kolei powinno przełożyć się na wzrost świadomości mieszkańców o dziedzictwie kulinarnym.

Produkty tradycyjne z naszego województwa wg kategorii:

PRODUKT REGIONALNY

W europejskich systemach jakości żywności produkty regionalne i tradycyjne wyróżniane są oznaczeniami:

  • Chronione Oznaczenie Geograficzne (ChOG) – gdy nazwa produktu odnosi się do regionu, konkretnego miejsca, lub w wyjątkowych przypadkach kraju, gdzie dany wyrób jest produkowany. Produkt taki musi cieszyć się renomą, posiadać specyficzne cechy lub jakość wynikające bądź przypisywane pochodzeniu geograficznemu. Jakość produktu może wynikać z obszaru geograficznego (np.: klimat, roślinność, ukształtowanie terenu), lokalnego know– how producentów lub innych czynników naturalnych lub ludzkich.

    Z województwa opolskiego Chronione Oznaczenie Geograficzne posiadają:
    – kołacz śląski/kołocz śląski
    – krupniok śląski
  • Chroniona Nazwa Pochodzenia (ChNP) – gdy nazwa bezpośrednio lub pośrednio nawiązuje do regionu, konkretnego miejsca, lub w wyjątkowych przypadkach kraju, gdzie dany wyrób jest produkowany, cały proces technologiczny odbywa się na obszarze, do którego odnosi się nazwa produktu, a cechy charakterystyczne oraz jakość produktu wiążą się jednoznacznie ze specyfiką obszaru geograficznego, w którym jest on produkowany.
  • Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (GTS) – produkt może zostać zarejestrowany jako gwarantowana tradycyjna specjalność, gdy jego nazwa jest specyficzna sama w sobie lub wyraża specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego, a sam produkt jest specyficzny, czyli posiada cechę lub zespół cech odróżniających go od innych produktów tej samej kategorii, oraz ma tradycyjny charakter, który wyrażony może być poprzez użycie tradycyjnych surowców, tradycyjnego składu lub tradycyjnej metody wytwarzania.

W Unii Europejskiej system ochrony produktów regionalnych i tradycyjnych regulują dwa rozporządzenia regulujące zasady ich rejestracji i ochrony:

rozporządzenie Rady nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych
i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

rozporządzenie Rady nr 509/2006 w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych

Do polskiego porządku prawnego rozporządzenia te zostały wdrożone ustawą o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. 2005 Nr 10, poz. 68). Ustawa ta reguluje krajowy etap oceny wniosków.

Więcej informacji można uzyskać na stronie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.